از آيت الله بهجت نقل است كه: يكى از فرزانگان حوزه نجف روزى در مسير راهش به فقيرى برخورد و يك درهم به آن فقير داد. شب در خواب ديد او را به باغى دعوت كردند و چون وارد باغ شد آن را بسيار مجلل يافت.
پرسيد اين باغ و قصر از آن كيست. گفتند: از آن توست. او تعجب كرد. بعد به او گفتند: تعجب نكن، اين پاداش آن درهم توست كه خالصانه انفاق شده بود.